A tańczę od kiedy pamiętam. Przede wszystkim był to taniec towarzyski. Całe moje życie i życie mojej rodziny płynęło w rytm treningów, szkoleń i zawodów. Zamiast wyjść ze znajomymi - trening, zamiast weekendowego leniuchowania - turniej, wakacje nie na słonecznej plaży lecz na sali tanecznej. Niestety nadszedł czas, kiedy trzeba było zdecydować: wyłącznie taniec czy zdobycie wykształcenia. Postawiłam na to drugie. Obecnie jestem dyplomowanym psychologiem. Jednakże z tańcem nie potrafiłam rozstać się, zbyt głęboko jest we mnie i całkowite odcięcie się od niego było niemożliwe. W czasie studiów występowałam z grupą tańca współczesnego, ale coraz bardziej odchodziłam w kierunku nauczania. Odkryłam, jak dużo przyjemności i satysfakcji daje mi przekazywanie innym magii tańca. I tak zostało.